Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 18 februari 2019

Koeien kijken met waterschap? Natuurlijk!

We waren zaterdag 2 februari welkom in Wilnis. Bij binnenkomst werden we verwelkomd door baldadige koeien en de geur van stal, voor de meeste van ons geen natuurlijke habitat. Maar wel een mooie omgeving om meer te leren over landbouwkringloop van Tjeerd de Groot! Na een heuse groepsfoto op twitter, was het tijd voor een inhoudelijk college over hoe wij in onze landbouw meer produceren dan er gegeten wordt. Door onder anderen meer reststromen te gebruiken in veevoer en zorgen voor meer organische bemesting van het land, zouden er al flinke stappen gemaakt kunnen worden.

Daarna kregen we van Marjolein Meerburg en Peter Snoeren meer informatie over de waterschappen. Waterschappen was de eerste bestuurslaag in Nederland, die is ontstaan omdat we de regulering van water in eerste instantie heel belangrijk vonden. Het staat los van de tweede kamer omdat het op die manier zo onafhankelijk mogelijk beslissingen kan maken. Waterschappen zijn verantwoordelijk voor de regionale wateren. Ook de waterveiligheid, om er voor te zorgen dat er zo min mogelijk overstromingen zijn of dat er droog land is. Verder het zuiveren van afvalwater.

D66 is als partij niet vertegenwoordigd tijdens de waterschapsverkiezingen, maar leden van de partij hebben zich, samen met GroenLinks en andere soortgelijk gestemden, gesommeerd in de partij: Water Natuurlijk. Naast partijen die meedoen tijdens de verkiezingen, zijn er ook geborgen zetels in het waterschap. Dit zijn plekken voor belangenbehartigers voor landbouw, industrie of natuur. Per provincie is er over het aantal en invulling van de geborgen zetels iets anders afgesproken. Maar op deze manier hebben deze drie groepen betrokkenen een vaste plek in de besluitvorming van alles rondom water.

Vlak voor de lunch ploeterde we door modder en land richting de Grote Sniep. Met laarzen en jassen begaven wij ons door de ijzige kou, terwijl we ondertussen vermaakt werden door boer Joost. Hij heeft een biologische boerderij waar we boven zijn stal het ochtendprogramma hadden. Daarnaast heeft hij in delen van zijn land aanpassingen gedaan om de biodiversiteit te verhogen en bodemdaling tegen gaan. Zo waren we getuigen van goede initiatieven als het slalommen van de sloot, zodat die (mede door begroeiing langs de oevers) meer gezuiverd water kon leveren aan een natuurgebied. Zagen we zwarte kastjes die er voor zorgden dat vissen heen en weer kunnen naar verschillende wateren. Maar hoorden we ook dat de waterschappen en boeren niet altijd samen gaan. Boer Joost vertelde dat hij soms het gevoel kreeg dat er over de boeren wordt gepraat zonder te kijken en te luisteren naar de boeren zelf. Waterschappen kunnen soms iets bedenken wat lastig past in de praktijk of ze moeten bewijzen dat hun beleid werkt met meetbare resultaten. Terwijl de boeren gewoon zien dat het werkt.

Bij de lunch konden we vanuit het mooie paviljoen uitkijken over de landen. Waar we na de lunch, van Gert-Jan de Graaf van Wijland, meegenomen werden om grondboringen te doen. Hierbij hebben we honderden jaar oude veengrond kunnen spotten.  Na wat in rondjes te hebben gestampt (ja, we trillen lekker mee in het veen), gingen we weer richting stal, of keet. Waar we onze opgedane kennis van de dag, maar ook alle watergeluiden ooit in ons leven hadden gehoord, konden laten testen in een quiz gepresenteerd door een heuse koe.

Alleen is deze kennis weinig waard als we hier niks mee doen. Als we doorgaan zoals we nu doen en geen stappen ondernemen dan putten we de grond nog meer uit en daalt de bodem nog meer. Wat is het minste wat we kunnen doen? Gaan voor een goed beleid vanuit de waterschappen, waar we 20 maart op kunnen stemmen! Niet alleen de provinciale statenverkiezingen, maar ook de waterschapsverkiezingen. What’s in a name? Natuurlijk waterschap!