Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 8 maart 2017

Jullie zijn gek?!

In het Volkskrant Magazine is een rubriek over hoe bekende en mindere bekende Nederlanders hun zaterdag invullen. Mocht de redactie een keer met mij meegaan, dan is de kans groot dat ik ergens in het land in een zaaltje zonder ramen om met andere talentvolle jonge D66’ers  bezig ben met politieke vorming. Abele Kamminga (campagnestrateeg gemeenteraadsverkiezingen 2014 in Groningen) vertelt dat wij daarom de gekkies zijn. Andere mensen lezen op zaterdag met een lekker ontbijtje rustig de krant, gaan sporten of in de tuin werken. Een zaterdag met theorie en praktijk over campagne voeren is begonnen.

Nadat we in de ochtend de theorie van campagne voeren hebben gehad, gaan we -met een witte/groene D66-jas- in tweetallen een Groningse wijk in: canvassen. Bij elk huis bellen we aan. We vragen of mensen op 15 maart gaan stemmen en of ze D66 overwegen. Waar zitten de twijfelpunten? Ligt de stempas al klaar?

Ervaring met canvassen deed ik op in West-Philadelphia. Hoewel destijds niet iedereen ervan overtuigd was om te gaan stemmen, waren de mensen vriendelijk. Hoe zou dat in Groningen zijn? Bij het eerste huis waar ik aanbel, zegt een man resoluut dat hij gaat stemmen en zeker niet op ons. Een gemeen lachje volgt. De toon is gezet. Over het algemeen zijn de mensen aardig. Sommige mensen twijfelen nog. Anderen weten het wel, maar nemen de flyer toch graag in ontvangst.

Een moeder met twee kinderen doet open. Ze zegt dat stemmen belangrijk is, maar ze heeft zich er nog niet in verdiept. Haar dochter zegt dat papa het wel weet. Hij stemt Partij voor de Dieren. De activist in mij wil zeggen dat vrouwen sinds 1919 kiesrecht hebben en dat haar moeder zelf een keuze mag maken. Tijdens de canvastraining heb ik echter geleerd dat je geen Jehova’s Getuige moet zijn, maar een blije kinderpostzegelverkoper. Ik vraag daarom welke thema’s voor haar van belang zijn. Dat zijn onderwijs, cultuur en duurzaamheid. Ik vertel dat deze thema’s ons, D66, na aan het hart gaan. De vrouw bekijkt de flyer en zegt er nog over na te denken.

In een ander huis doet een student de deur open. Ja, stemmen is belangrijk. Zij zegt zich niet zo in politiek te verdiepen, maar is blij dat wij langskomen. Wij zijn de enige partij die moeite doen om mensen persoonlijk te benaderen. Ze twijfelt nog tussen Groenlinks en ons. Ik hoop dat persoonlijke aandacht en onze flyer haar definitief overhalen.

Fleur Gräper (gedeputeerde in Groningen en oud-partijvoorzitter) neemt ons vervolgens mee naar de Europese verkiezingen van 2009. Online campagne stond nog in de kinderschoenen. Het was de tijd dat Hyves nog bestond. Je begrijpt, sindsdien is er veel veranderd. Wat we nu normaal vinden, was een paar jaar geleden nog revolutionair.

We sluiten de dag af met ouderwets flyeren in het centrum van Groningen. Met de campagnebus mag ik terug naar Den Haag. Tijdens de rit geniet ik van een afhaalmaaltijd Chinees en praat ik met de andere D66’ers over de campagne en alles wat daar bij komt kijken. Ben ik gek? Ongetwijfeld, maar ik zou ik het onderdeel D66 in mijn leven absoluut niet willen missen.