Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 19 februari 2018

Hola!

De eerste route zaterdag van 2018 is een feit! Op deze eerste dag gaan we aan de slag met het onderwerp: Catalonië. De dag begint in Spaans Cultureel Centrum – Molinos de Viento te Amsterdam, ironisch of doordachte keuze? De gemiddelde router kennende een doordachte keuze, die vanaf het begin van de dag duidelijk maakt dat er altijd twee kanten aan een verhaal zijn.

De dag begint met een vlammend betoog van Sophie in ’t Veld over identiteit. De strijd in Catalonië is immers aan de basis een strijd over identiteit. In de zoektocht naar identiteit speelt voor het gebruik van taal een centrale rol. Taal wordt vaak gebruikt als machtsmiddel, de staat bepaalt namelijk wat de officiële taal is en ook wat dan een minderheidstaal is. Het Catalaans wordt binnen Europa bijvoorbeeld als minderheidstaal gezien terwijl meer dan 7 miljoen mensen deze taal spreken. Ook de Nederlandse identiteit kwam ter sprake, waarbij het huidige beeld lijkt te ontstaan dat dit makkelijk te definiëren is als: klompen, kaasblokjes, tulpen en mens-erger-je-niet. Maar identiteit is niet statisch of homogeen, alleen al binnen Nederland zijn er namelijk enorme verschillen. In het weekend na deze routezaterdag hoef je bijvoorbeeld maar naar het Zuiden van Nederland te reizen om dit te zien. Ook werd door het verhaal van Sophie pijnlijk duidelijk wat deze zaak doet met mensen in het dagelijks leven. In de fractie van Sophie zitten bijvoorbeeld mensen uit Catalonië en uit andere delen van Spanje. Zoals je je kunt voorstellen zorgt dit wel voor enige spanningen.

Het tweede deel van de ochtend is een college over de geschiedenis van de tweestrijd tussen Spanje en Catalonië. Dit college wordt gegeven door Eric Storm. Ook hij ziet de ironie van onze locatie in. Bovendien vertelt hij ons dat Molinos de Viento windmolens betekent. Windmolens hebben in Spanje altijd een speciale betekenis door de legende van Don Quichot. Voor degene die het niet weten, Don Quichot was een edelman die graag een ridder willen zijn. Hij ging daarom op zoek naar avonturen die een ridder-waardig zijn, samen met zijn buurman die hij had overtuigd dat dit een goede zaak was. Een van zijn eerste avonturen was tegen enorme reuzen, maar achteraf bleken dit gewone windmolens te zijn. De moraal van het verhaal komt wellicht ook terug in de strijd met Catalonië. Enerzijds voor de Spaanse regering, omdat zij voor een deel verantwoordelijk zijn voor het creëren van de drang naar onafhankelijkheid. Anderzijds wellicht ook voor Catalonië zelf, omdat zij in hun drang naar onafhankelijkheid mogelijk de negatieve effecten onderschatten. Deze effecten zijn wellicht geen windmolens, maar toch reuzen?

In de middag gaan wij leren hoe te onderhandelen. Naar eerst een stukje theorie gaan we aan de slag met onze casus: Brexit. Nu hoor ik je denken: een dag over Catalonië en dan onderhandelen over Brexit? Dit was ook de reactie van de routers, maar toen het onderhandelspel helemaal begon was van verwarring geen sprake meer. Als doorwinterd Brexiteer, naar onafhankelijkheid-strijdende Schot, berekenende bankiers, Europees-lievend Brit en Global Britain begon het onderhandelen al snel. Waar er in de eerste rondes nog rustig werd onderhandeld, was de derde en laatste ronde vooral chaos. Het resultaat van de onderhandeling was dan ook het originele wetsvoorstel in plaats van een nieuwe uit onderhandeld stuk.

Zoals ik had verwacht aan het begin van de dag, heeft ook dit verhaal twee kanten. Maar de centrale kwestie is er één van identiteit. En dat is nu ook net de crux, want over identiteit kun je praten, ruziën maar over identiteit kun je niet onderhandelen. Identiteit is vooral een gevoel en een gedachte. Ook is identiteit niet statisch en wordt deze beïnvloedt door allerlei gebeurtenissen. Ik ben dan ook zeer benieuwd hoe de situatie zich verder zal gaan ontwikkelen.

En naar een hele mooie dag in Amsterdam gaan we met een groepje nog lekker napraten en tapas, of nee Indiaans eten. Dat is dan nog de laatste curveball voor deze dag.